Infekcje pochwy i sromu

Wydrukowano z portalu
21 plus 7

Jednymi z najczęstszych przyczyn skłaniających pacjentkę do wizyty ginekologicznej są infekcje pochwy i sromu. Dolegliwości związane ze zmianą charakteru wydzieliny z pochwy, uczuciem dyskomfortu, swędzenia czy pieczenia są na tyle nieprzyjemne, że pacjentka stara się szybko uzyskać specjalistyczną pomoc. Szybka, podstawowa diagnostyka opierająca się na specyficznych objawach tych schorzeń skłoni do podjęcia właściwego leczenia, a odpowiednie leki przyniosą upragnioną ulgę.

Infekcje intymne to sytuacja, w której naturalne mechanizmy ochronne pochwy i sromu przestają chronić przed bakteriami czy grzybami. Naturalną ochronę stanowi pałeczka kwasu mlekowego – bakteria, której obecność w pochwie powoduje niskie pH, co chroni przed czynnikami chorobotwórczymi nieodpornymi na środowisko kwaśne. Zachowanie odpowiedniego działania mechanizmów ochronnych gwarantuje pacjentce bezpieczeństwo i komfort. Jednak w przypadku destabilizacji tego układu obronnego dojść może do powstania przewagi „złych bakterii” nad „dobrymi”. Dzieje się tak najczęściej w przypadku spadku odporności, stosowania antybiotyków, okresu silnego stresu czy zmęczenia. Rozwój bakterii lub grzybów jest wtedy ułatwiony, a naturalna ochrona słaba i niewystarczająca. Rozwija się stan zapalny, który daje tak nieprzyjemne objawy.

Wśród niepokojących objawów najczęściej towarzyszącym infekcjom intymnym wyróżnić można przede wszystkim zmianę charakterystyki wydzieliny z pochwy. Fizjologicznie jest ona bezwonna, przejrzysta lub biaława, o konsystencji śluzu i wydzielana jest w normalnych, umiarkowanych ilościach. Każda pacjentka obserwująca się w trakcie cyklu miesiączkowego zauważy niewielkie zmiany charakteru wydzieliny w zależności od fazy cyklu. W przypadku infekcji wydzielina zmienia się jednak diametralnie. Nieprawidłowa wydzielina pochwowa może być grudkowata lub bardzo gęsta, o konsystencji białego sera, zwiększa się znacznie jej obfitość, zmienia się jej zapach i kolor. Do tego dochodzi również dyskomfort, nawet ból w okolicy przedsionka pochwy i w pochwie, towarzyszący oddawaniu moczu lub występujący podczas stosunków płciowych. Świąd i pieczenie to jedne z najbardziej doskwierających i niepokojących pacjentkę objawów. Potrafią być bardzo silne, nawet uniemożliwiające normalne funkcjonowanie. Swędzieć może zarówno w okolicy krocza, jak i we wnętrzu pochwy. Często dochodzi do przejściowej dyspareunii – bolesnych stosunków płciowych.

Prawidłowe rozpoznanie rodzaju czynnika chorobotwórczego powoduje, że mimo tak bardzo nieprzyjemnych objawów ustępują one prawie natychmiast. Należy bardzo dokładnie poinformować lekarza o swoich obserwacjach, które naprowadzą na poprawną diagnozę. Pomóc może w tym szereg charakterystycznych objawów towarzyszących konkretnym infekcjom:

- infekcje grzybicze – charakterystyczna jest dla nich obfita, biała, grudkowata wydzielina z pochwy, świąd i swędzenie czasem o dużym nasileniu; często występują po antybiotykoterapii, źle leczone prowadzą do częstych nawrotów;

- bakteryjna waginoza (BW) jest najczęstszą przyczyną nieprawidłowej wydzieliny pochwowej u kobiet w wieku rozrodczym i powodowana jest przez bakterie beztlenowe. Objawami towarzyszącymi BW są: charakterystyczny rybi zapach, szaro-białawe upławy, świąd i pieczenie. Zdarza się, że infekcja ta nie daje tak spektakularnych objawów i może przebiegać tylko pod postacią wzmożonych upławów i pieczenia;

- infekcje wirusowe – najczęściej wywoływane przez wirus Herpes – objawy charakterystyczne, podobne do postaci wargowej, to liczne pęcherzyki wypełnione śluzową treścią, bolesne, swędzące. Objawy są na ogół dość silne, a zmiany na skórze dodatkowo podrażniane przez bieliznę sprawiają ból i znaczny dyskomfort,

- infekcje Chlamydia trachomatis – charakterystyczne są świąd i pieczenie, objawy zapalenia szyjki macicy, często zdarzają się krwawienia kontaktowe, przy towarzyszącym zapaleniu przydatków pojawiają się również gorączka i bóle w podbrzuszu.

Biorąc odpowiednią higienę krocza za standard, można zastanowić się, jak jeszcze sobie pomóc w zabezpieczeniu przed infekcjami. Co zaskakujące, również dieta może mieć wpływ na narząd rodny –zwłaszcza jeśli chodzi o ochronę przed infekcją. Dieta dobra dla zdrowia intymnego (zwłaszcza przy nawrotowych infekcjach grzybiczych) powinna być bogata w nieprzetworzone produkty spożywcze, uboga w cukry i tłuszcze. Podstawą jest oczywiście żywność możliwie naturalna i niezawierająca konserwantów: produkty pełnoziarniste (pieczywo żytnie lub orkiszowe, płatki owsiane, ciemny niełuskany ryż oraz ziemniaki), niesłodzone jogurty naturalne, chude mięso wołowe lub drobiowe, ryby oraz jaja. Ważne są również warzywa i odpowiednia podaż wapnia.

Leczeniem stanów zapalnych narządu rodnego powinien zawsze zająć się ginekolog. Najczęściej po szczegółowym badaniu i ewentualnych badaniach dodatkowych (badanie z KOH potwierdzające infekcję BW, posiewy bakteriologiczne lub mykologiczne) lekarz zastosuje farmakoterapię opierającą się na zastosowaniu globulek, tabletek lub kapsułek dopochwowych. Prawidłowo podjęte leczenie szybko przynosi ulgę i przywraca komfort. Często leki profilaktycznie proponuje się również partnerowi z racji możliwych wzajemnych zakażeń. W przypadku chorób przenoszonych drogą płciową ważne jest szerokie omówienie problemu i podjęcie działań profilaktycznych dotyczących obojga partnerów.

Przed infekcjami powinny bronić się wszystkie kobiety, te w wieku reprodukcyjnym, a zwłaszcza w trakcie ciąży. Przewlekłe intymne stany zapalne, które poprzez sąsiedztwo wpłynąć mogą na stan macicy czy przydatków i tym samym na płodność kobiety, nie powinny być bagatelizowane ani przez pacjentkę, ani przez lekarza.

Skomentuj artykuł

HTZ - hormonalna terapia zastępcza Inwazyjne badania prenatalne